Muzyka wsp蟪czesna
Relacje
Opera
Historia
P硑ty
Archiwum Artyku硑 Ksią縦i P硑ty Autorzy Koncerty Prenumerata Reklamy i Og硂szenia Forum Kontakt
P硑ty  Msza alternatim we włoskiej i francuskiej muzyce liturgicznej XVII wieku

Technika alternatim, polegająca na naprzemiennym śpiewie i grze organ贸w, uzyskała szczeg贸lne znaczenie w liturgii w baroku. Wiązało się to z intensywnym w贸wczas rozwojem muzyki organowej, w tym r贸wnież sztuki improwizacji. Owa liturgiczna naprzemienność bazowała przedtem na dialogu scholi gregoriańskiej i zespołu polifonist贸w, ale wprowadzenie do niej brzmienia instrumentalnego pozwoliło na czytelniejsze wyeksponowanie, jakże ważnej dla czas贸w Monteverdiego i Bacha, wartości kontrastu. Taki spos贸b muzykowania zyskał wielką popularność w Kościele katolickim.
Ponieważ nie wszyscy barokowi organiści byli wystarczająco dobrymi improwizatorami, kompozytorzy tworzyli dla nich zbiory gotowych utwor贸w przeznaczonych do praktyki alternatim. Omawiany album zawiera przykłady dw贸ch mszy utrzymanych w takiej właśnie konwencji, są to Missa in duplicibus diebus Giovanniego Battisty Fasolo oraz Messe F臋tes doubles majeures Guillaume-Gabriela Niversa.
Projekt jest w znacznym stopniu autorską propozycją Susi Ferfoglii - włoskiej organistki, związanej od dłuższego już czasu z Polską, założycielki i kierownika zespołu Flores Rosarum oraz artystki i pedagoga odgrywającej istotną rolę w życiu muzycznym Krakowa. Do przedsięwzięcia podeszła ona w spos贸b przemyślany, dobierając do wykonania każdego z dzieł inny zesp贸ł śpiewak贸w oraz inny instrument, co miało na celu uwypuklenie estetycznej odmienności składnik贸w programu.
I tak w Mszy Fasolo słyszymy organy kościoła św. Krzyża w Krakowie i śpiewaczki Flores Rosarum (wsparte przez Wojciecha Szczerbę w funkcji kantora), w mszy Niversa natomiast instrument w stylu francuskim z kościoła Opatrzności Bożej w Katowicach-Zawodziu i męską Scholę Cantorum Minorum Chosoviensis, prowadzoną na co dzień przez Sławomira Witkowskiego. W obu utworach jako organistka, dyrygentka, a w pierwszym r贸wnież jako kantor wystąpiła Susi Ferfoglia.
R贸żnicę między dziełami podkreśla także poziom wykonania. Znacznie wyżej oceniam w tym względzie Mszę Niversa, przede wszystkim z racji udziału chorzowskiej Scholi. O ile w przypadku Flores Rosarum trudno nie zauważyć, że zesp贸ł jeszcze nie ukształtował swego warsztatu wokalnego (niewyr贸wnane brzmienie i niepewności intonacyjne), o tyle śpiew ansamblu śląskiego jest już w pełni profesjonalny.
Hołdujący estetyce śpiewu P膷resa zesp贸ł Witkowskiego z dużą swobodą i pewnością realizuje powierzone mu odcinki chorałowe, stając się r贸wnorzędnym partnerem w dialogu z rozbudowaną kolorystycznie partią organ贸w. Bogate możliwości barwowe i techniczne francuskiego instrumentu zostały bardzo dobrze wyeksponowane w grze Susi Ferfoglii, kt贸ra poprowadziła ją z polotem i wirtuozowskim zacięciem.
Msza Fasolo wypada w tym zestawieniu ascetycznie i mniej przekonująco, co jednak słusznie sugeruje, iż francuski spos贸b ujęcia praktyki alternatim był dużo bardziej wyszukany i bogatszy pod względem artystycznym.
Na zakończenie jeszcze kilka sł贸w o nagraniu i stronie edytorskiej albumu. Są one dziełami prężnie rozwijającej się firmy Ars Sonora, prowadzonej przez Jakuba Garbacza. Ten koncertujący organista potrafi, jak mało kt贸ry z reżyser贸w dźwięku, z wyczuciem i wrażliwością zarejestrować brzmienie instrumentu w przestrzeni kościelnej, umie także połączyć je ze śpiewem scholi chorałowej. Muzyka na obu płytach brzmi więc bardzo
dobrze i ukazuje szereg wysmakowanych detali. Atrakcyjności całemu przedsięwzięciu dodaje jeszcze efektowna szata graficzna - jest to bodaj jedna z najładniej wydanych ostatnimi czasy polskich płyt.


Msza alternatim we włoskiej i francuskiej muzyce liturgicznej XVII wieku
Susi Ferfoglia organy i dyr. Flores Rosarum, Schola Cantorum Minorum Chosoviensis
Ars Sonora ARSO-CD-18-19 (2011, 2CD)
WITOLD PAPROCKI

ROK LVI • NR 5 • 4 MARCA 2012

Mysz w Ruchu


ROK LVI • NR 5 • 4 MARCA 2012


2013r - Terminarz nadsy砤nia materia丑w


Biblioteka narodowa
Oficjalna witryna banku PKO BP

  Wstecz  Do g髍y  Napisz do nas  DrukujSkomentuj

© 2006-2009 Biblioteka Narodowa