Muzyka wsp蟪czesna
Relacje
Opera
Historia
P硑ty
Archiwum Artyku硑 Ksią縦i P硑ty Autorzy Koncerty Prenumerata Reklamy i Og硂szenia Forum Kontakt
P硑ty  SONATY KLARNETOWE

Ukazały się, jedna po drugiej, dwie solowe płyty klarnecisty Dawida Jarzyńskiego - to bez wątpienia ewenement nie tylko w polskiej fonografii. Ten niespełna dziś czterdziestoletni instrumentalista i kompozytor jest świetnie wyszkolony - w śląskiej wylęgarni talent贸w, czyli w Liceum Muzycznym w Katowicach i w Wyższej Szkole Sztuk w Zurychu oraz na kursach mistrzowskich u największych klarnecist贸w naszych czas贸w:
Eduarda Brunnera, Sharon Kam, Sabine Meyer. Może chlubić się laurami wielu konkurs贸w klarnetowych w kraju i w Europie oraz kompozytorskich (w Katowicach i Moskwie); ł贸dzki Konkurs im. Tansmana uznał go za indywidualność muzyczną. Zgarnął wszelkie chyba możliwe nagrody przyznawane w Polsce: rządowe, samorządowe i resortowe. Ma ogromny repertuar. Był już wykładowcą w swej macierzystej szwajcarskiej uczelni, a teraz gra w orkiestrze Opery w Zurychu. Zawartość obu płyt, artyzm wykonań, rzeczowe i interesujące autorskie komentarze (w buklecie) o nagranych utworach, potwierdzają jego wiedzę i umiejętności.
Jeden z krążk贸w wypełnia pięć angielskich sonat klarnetowych. Powstały w dwudziestym wieku, lecz Jarzyński w komentarzu przekonująco sytuuje brytyjskich tw贸rc贸w w nurcie sp贸źnionego neoromantyzmu. Melancholijna Fantazja-Sonata Johna Irelanda nie przyciąga uwagi, w przeciwieństwie do solidnie skomponowanej Sonaty in D Arnolda Baxa, kt贸ry w drugiej (i ostatniej) części Vivace daje pole do popisu klarneciście, co Jarzyński ze słyszalną przyjemnością wykorzystuje.
Herbert Howells w pokaźnej rozmiarami Sonacie dużą wagę przywiązuje do partii fortepianu kontrapunktującej narrację klarnetu; splot dwu instrumentalnych warstw czyni tok utworu intrygującym. Zwarta i kr贸tka Sonatina Malcolma Arnolda jest bardzo efektowna - Arnold to autor słynnej (nagrodzonej Oscarem) muzyki do filmu Most na rzece Kwai. Pastoralna zrazu (Allegro calmato) Sonatina żyjącego Josepha Horovitza nęci uszy powabem stricte klarnetowym, zar贸wno w łagodnym Lento, quasi andante, jak i w pełnym wigoru, jazzującym, nasyconym muzyką także w warstwie pianistycznej Con brio. Towarzyszy tu Jarzyńskiemu Anna Czaicka z Katowic. Zręcznie dostraja barwy fortepianu do barw klarnetu i porusza się w tym samym co partner czasie. Ich zespolone wykonania są nadzwyczaj staranne, nie jestem tylko pewna, czy wszystkie z tych utwor贸w przeszły publiczną pr贸bę estrady; może w贸wczas interpretacje stałyby się ciekawsze.
Inaczej w przypadku nagrań dokonanych w tym samym Studiu im. W. Lutosławskiego w lipcu 2010 roku i z tą samą ekipą reżyser贸w, lecz z Tamarą Chitadze, Gruzinką osiadłą w Zurychu. Doświadczeń koncertowych obojgu muzykom chyba nie brakło, skoro występują w kameralnym duecie. W pięciu XX-wiecznych sonatach Jarzyński ukazuje prawdziwy talent solisty, wreszcie dowodzi, że jego klarnet potrafi i śmiać się, i płakać -bo taka przecież instrument 贸w otacza fama...
W Sonacie Leonarda Bernsteina słyszymy szepty, dynamiczne spulchnienia i wyciszenia, a pianistka też gra kolorowo. We wspaniałej Sonacie Weinberga dramatyzm muzyki porywa artyst贸w. W dłuższych odcinkach - jak zwykle u tego kompozytora - wypowiadają się osobno w jakowejś przejmującej pustce czy samotności. W środkowym Allegretto wirują już razem zapamię-tale w klezmerskim pląsie. W końcowym Adagio następuje Weinbergowskie, rozpaczliwe "bicie głową o ścianę", a potem rodzaj lamentu. W przedstawionych tu Sonatach tylko Weinberg, Horovitz i Camille Saint-Sa毛ns wykorzystują rozległą i jakże imponującą w tej rozpiętości skalę klarnetu.
Ułożoną w cztery porządne części i przyjemnie melodyjną Sonatę Saint-Sa毛ns napisał pod sam koniec życia, jakby w ostatniej chwili chcąc nadrobić zaniedbania własne i koleg贸w w dostarczaniu repertuaru klarnecistom. Niemiec Othmar Schoeck, student Maxa Regera, tak się tym przejął, że stworzył jedyną w literaturze Sonatę na basklarnet i fortepian! Jarzyński zabawnie w niej "pyka", jazzuje i polifonizuje z Chitadze. Świetnie też grają dwuczęściową Sonatę (z 1993 roku) Edisona Denisowa. W Agitato z gęstego brzmienia duetu wyłania się rzadki u Denisowa gatunek pięknego liryzmu, oryginalna, repetycyjno-webernowska część druga, Moderato, nie jest pozbawiona dowcipu. Utw贸r powstał dla Eduarda Brunnera i na płycie Dawida Jarzyńskiego doczekał się fonograficznej premiery.


SONATY KLARNETOWE
Ireland, Bax, Horovitz, Howells, Arnold
Dawid Jarzyński klarnet, Anna Czaicka fortepian
Dux 0798 (2011)

SONATY KLARNETOWE XX WIEKU
Saint-Sa毛ns, Schoeck, Bernstein, Weinberg, Denisow
Dawid Jarzyński klarnet, Tamara Chitadze fortepian
Dux 0799 (2011)
MAŁGORZATA KOMOROWSKA

ROK LVI • NR 7 • 1 KWIETNIA 2012

Mysz w Ruchu


ROK LVI • NR 7 • 1 KWIETNIA 2012


2013r - Terminarz nadsy砤nia materia丑w


Biblioteka narodowa
Oficjalna witryna banku PKO BP

  Wstecz  Do g髍y  Napisz do nas  DrukujSkomentuj

© 2006-2009 Biblioteka Narodowa