Muzyka wsp蟪czesna
Relacje
Opera
Historia
P硑ty
Archiwum Artyku硑 Ksią縦i P硑ty Autorzy Koncerty Prenumerata Reklamy i Og硂szenia Forum Kontakt
P硑ty  RICHAFORT

Tytuł płyty mało precyzyjnie określa jej zawartość, bowiem tak naprawdę gł贸wnym jej bohaterem jest Josquin des Pr茅s - Książę muzyk贸w, uznawany przez wielu za najwybitniejszego mistrza polifonii franko-flamandzkiej, podziwiany i naśladowany przez kilka kolejnych pokoleń kompozytor贸w. W programie znalazły się aż cztery jego utwory, ściśle powiązane z ową mszą żałobną Jeana Richaforta oraz motetami Benedictusa Appenzellera, Nicolasa Gmoberta i Jheronimusa Vindersa. Wszyscy oni tworzyli pod wielkim wpływem Josquina, uznając się wręcz za jego uczni贸w. O wiele czytelniej charakteryzuje całość tytuł eseju dołączonego do krążka: Requiem dla Josquina, w istocie bowiem mamy tu do czynienia za wspomnieniem tw贸rczości genialnego kompozytora i złożeniem mu hołdu.
Album jest dziełem jednego z najlepszych obecnie zespoł贸w specjalizujących się w wykonawstwie renesansowej muzyki wokalnej. Cinquecento tworzy sześciu śpiewak贸w pochodzących z Austrii, Belgii, Anglii, Niemiec i Szwajcarii, a działających na co dzień w Wiedniu (w jednym utworze pojawił się gościnnie baryton Colin Scott Mason). Tę paneuropejską grupę możemy śmiało uznać za kontynuatora
najwspanialszej tradycji interpretacyjnej, wyznaczonej przed laty przez słynny The Hilliard Ensemble. Przemawia za tym w gł贸wnej mierze brzmienie zespołu, od pierwszych dźwięk贸w wprowadzające w cudowny świat uduchowionej, mistycznej harmonii, zr贸wnoważone w każdym elemencie i dopracowane w najdrobniejszych szczeg贸łach.
Tematyka utwor贸w dotyka sfery śmierci, smutku, pustki po odejściu drogiej osoby, nie jest to jednak muzyka spowita w manierystycznej aurze cierpienia, pełnej dysonans贸w i poruszającej chromatyki. Chwilami zaskakuje wręcz świetlistością, spokojem i wewnętrzną pogodą. Przebija z niej bez wątpienia owo Josquinowskie połączenie humanizmu i głębokiej wiary, charakterystyczne dla wielu dzieł mistrza, także tych najpoważniejszych, pozwalające w śmierci dostrzec nie tyle akt beznadziejnego końca, co początek nowego życia, także i chwały we wspomnieniach tych, co zostali.
W taki właśnie spos贸b uczcił Josquin swojego mistrza Johannesa Ockeghema w słynnej chanson Nymphes des bois (Requiem aeternam), tak r贸wnież wywyższyli go potem Appenzeller i Gombert w lamentach Musae Jovis oraz Vinders w motecie O mors inevitabilis.
Nie spos贸b opisać w kilku zdaniach wszystkich konstrukcyjnych zawiłości, odniesień, cytat贸w, symboliki i kontekst贸w biograficznych zawartych w nagranych utworach. Trzeba się w to ze spokojem zagłębić słuchając, najlepiej po raz kolejny... Wtedy misterna konstrukcja programu, przemyślany dob贸r jego element贸w pozwolą nam docenić mistrzostwo artyst贸w z Cinquecento także pod tym względem.
Najważniejszy jest jednak ich śpiew, a ten dostarcza wyjątkowych wzruszeń. Pr贸cz wspomnianych już przymiot贸w charakteryzuje się on nieskazitelną intonacją i precyzją warsztatową, pozwalającą wyczarowywać z tej wyrafinowanej muzyki szeroką gamę odcieni dynamicznych i subtelnych afekt贸w emocjonalnych. Spos贸b, w jaki śpiewacy prowadzą giętkie melodie Josquina, naśladowane także przez jego następc贸w, pozwala cieszyć się zar贸wno ich indywidualnym pięknem, jak i wzajemnym przenikaniem, kontrapunktowaniem, a wreszcie i łączeniem w jedną, nieskazitelną całość.
Tak wypowiedziane prośby wielkiego mistrza - Circumdederun me, Miserere mei, Deus, wsparte pokornym szeptem jego uczni贸w i wielbicieli Requiescat in pace - bez wątpienia zostaną docenione i wysłuchane.


RICHAFORT
Requiem
Cinquecento
Hyperion CDA 67959 (2012)
WITOLD PAPROCKI

ROK LVI • NR 19 • 16 WRZEŚNIA 2012

Mysz w Ruchu


ROK LVI • NR 19 • 16 WRZEŚNIA 2012


2013r - Terminarz nadsy砤nia materia丑w


Biblioteka narodowa
Oficjalna witryna banku PKO BP

  Wstecz  Do g髍y  Napisz do nas  DrukujSkomentuj

© 2006-2009 Biblioteka Narodowa