Muzyka wsp蟪czesna
Relacje
Opera
Historia
P硑ty
Archiwum Artyku硑 Ksią縦i P硑ty Autorzy Koncerty Prenumerata Reklamy i Og硂szenia Forum Kontakt
Opera  Rousseau w operze

Obchody trzechsetnej rocznicy urodzin Jean Jacques Rousseau obejmowały m.in. zam贸wienie u Philippe'a F茅nelona opery JJR (Citoyen de Gen膷ve), kt贸rej prawykonaniem miasto Genewa uczciło pamięć jednego ze swych najsłynniejszych obywateli. To "filozoficzne divertimento" powstało we wsp贸łpracy kompozytora z dramaturgiem Ianem Burtonem i reżyserem Robertem Carsenem. Nie lada wyzwaniem stał się zamiar przedstawienia w trwającym niecałe dwie godziny spektaklu życia i myśli osobowości tak wszechstronnej, o tak rozległych zainteresowaniach i pełnej sprzeczności. Osiem składających się na operę scen (ostatnia pomyślana została jako wodewil) z prologiem i epilogiem dotyczyło tej samej liczby temat贸w przewijających się w myśli Rousseau: natury, Boga, radości czerpanych z literatury, dzieciństwa, edukacji, botaniki, seksualności, wrażliwości, pieniądza i muzyki. "W naszej całkowicie wyimaginowanej opowieści" - objaśnia kompozytor - "nie m贸wimy o kolejach życia Rousseau, lecz chcieliśmy ukazać rozmaite aspekty jego refleksji, by stworzyć przez nie dramatyczną strukturę wok贸ł kwestii, kt贸re zajmowały go przez całe życie".
W operze występuje wiele postaci, kt贸re w rozważaniach i dialogach przedstawiają spostrzeżenia o życiu i świecie: Rousseau występuje w trzech osobach, nieraz jednocześnie, w trzech fazach swego życia. Mamy zatem filozofa dwunastoletniego (w tę rolę wcielił się belgijski kontratenor Jonathan De Ceuster, kt贸ry dobrze oddał kruchość osobowości młodego Jeana-Jacques'a, w wieku lat 21 (młody baryton Edwin Crossley-Mercier, bardzo ekspresyjny i pięknie frazujący), oraz w wieku lat 66 (Rodolphe Briand, tenor, świetny aktor o wspaniałym poczuciu humoru). Były także kobiety, kt贸re Rousseau kochał: Mme de Warens (elegancka Allison Cook) i Th茅r膷se Levasseur (wzruszająca Isabelle Henriquez), był Diderot, kt贸ry pojawia się na kr贸tko jako więzień (baryton Marc Scoffoni), markiz de Sade i Wolter (żywiołowy Fran莽ois Lis). Były także postacie z dzieł Rousseau: Wikary z Emila, Julie i Saint-Preux z Nowej Heloizy, Colin i Colette z opery Wiejski filozof, a także Robinson Crusoe (tenor Christopher Lemmings) - jedna z ulubionych przez Rousseau postaci literackich Juliette z Sade'a (zmysłowa Emilie Pictet), dzikie dziecko. W swym libretcie Ian Burton zestawił teksty oryginalne z wymyślonymi przez siebie, z aluzjami do wsp贸łczesności (internet, energia jądrowa).
Muzyka Fenelona w tym przedstawieniu była mocno eklektyczna, z wieloma cytatami: od melodii pasterskich granych na rogach alpejskich, Carmagnoli, do fragment贸w z Rameau i Offenbacha. Śpiew przeplatał się z partiami m贸wionymi oraz tworzącymi atmosferę efektami dźwiękowymi, jak ch贸r śpiewający podczas kazania Wikarego, ćwierkanie ptak贸w, dzwonki przywołujące obrazy g贸rskich pastwisk. Brakowało tu rozwoju i dramatyzmu, choć dyrygent Jean Deroyer z wielką energią prowadził znakomity Ensemble Contrechamps. Reżyseria Roberta Carsena dobrze wsp贸łgrała z pozostałymi elementami przedstawienia: wiernymi epoce kostiumami Miranu Boruzescu i scenografią Radu Boruzescu, z elementami pojawiającymi się na tle wielkiej zielonej kurtyny, kt贸ra wyglądała niczym g贸rska łąka stanowiąca tło do rozważań o przyrodzie i ogrodnictwie. Całość wraz z muzyką okazała się raczej niesp贸jna, niekiedy także naiwna i wręcz chaotyczna, choć niepozbawiona element贸w atrakcyjnych.
GIANLUIGI MATTIETTI

ROK LVI • NR 22 • 28 PAŹDZIERNIKA 2012

Mysz w Ruchu


ROK LVI • NR 22 • 28 PAŹDZIERNIKA 2012


2013r - Terminarz nadsy砤nia materia丑w


Biblioteka narodowa
Oficjalna witryna banku PKO BP

  Wstecz  Do g髍y  Napisz do nas  DrukujSkomentuj

© 2006-2009 Biblioteka Narodowa