Muzyka wsp蟪czesna
Relacje
Opera
Historia
P硑ty
Archiwum Artyku硑 Ksią縦i P硑ty Autorzy Koncerty Prenumerata Reklamy i Og硂szenia Forum Kontakt
P硑ty  PONIATOWSKI

Po płycie Aleksandry Buczek śpiewającej z fortepianowym towarzyszeniem Grzegorza Biegasa arie z oper J贸zefa Michała Ksawerego Poniatowskiego (patrz nr 7/2011) Stowarzyszenie Muzyki Polskiej wydało płytę z jego operą Pierre de M茅dicis. Zarejestrowano ją podczas koncertowego wykonania w ramach Festiwalu Muzyki Polskiej w Krakowie w lipcu ubiegłego roku. Dyrektor Festiwalu Paweł Orski barwnie opisał w dołączonej do płyty książeczce długie przygotowania: sprowadzanie zmikrofilmowanej partytury z Paryża, pracę dyrygenta, wycofywanie się solist贸w i szukanie nagłych zastępstw. Nerwy w sztuce, jak się okazuje, miewają dobre skutki - rezultat śmiało określić można mianem wydarzenia.
Książę kompozytor (sam parał się śpiewem operowym - był tenorem), gdy układał operowy portret Piotra Medyceusza, miał już niezbędne doświadczenie. Nie czuł się innowatorem; w czasach Wagnera i Moniuszki podążał tropem Meyerbeera. Znał upodobania 贸wczesnej publiczności, a w konwencje stylu grand 贸pera potrafił tchnąć życie - muzyczne i, sądząc z ocen po paryskiej premierze w 1860 roku, r贸wnież teatralne.
Dramat rywalizacji dwu braci, Pierre'a i Juliena (tenora i barytona) o miłość Laury, bratanicy wielkiego inkwizytora Fra Antonia, ukazany na tle jego knowań, toczy się tu wartko i zgodnie z regułą gatunku kończy źle: w IV akcie za Laurą osaczoną przez mniszki zamyka się furta klasztoru, jej ukochany Julien rozpacza, a ranny pretendent do ręki, Pierre, umiera. Poniatowski, choć amator, tak skonstruował arie, że emocje bohater贸w znalazły w nich ujście, a w cabalettach mogli wykazać się wokalnym popisem. Dowi贸dł też zręczności w układzie wielkich scen solowo-ch贸ralno-ansamblowych, a nawet w instrumentacji partii orkiestrowej.
Jak wynika z komentarza Ryszarda Daniela Golianka i z libretta, z programu koncertu i z nagrania wypadła scena baletowa z aktu II. Zachowano za to pokaźnych rozmiar贸w Uwerturę (8 min.); daje ona miarę symfonicznego talentu księcia i dobrej dyspozycji Krakowskiej Orkiestry Festiwalowej.
Ta zapoznana opera wymaga interpretacji pełnej emocjonalnego żaru i niemałych umiejętności technicznych. Międzynarodowy zesp贸ł wykonawc贸w wykazał się pełnym zaangażowaniem. Jeśli nawet nie przepada się za takim rodzajem głosu, jaki demonstruje Xu Chang, to przyznać trzeba, iż tytułową partię śpiewa stylowo, z blaskiem i polotem, swobodnie w kulminacjach osadzając sw贸j tenor na dwukreślnych "d", a nawet "es" (w duecie z basem "Songez-y bien" w I akcie). Postaci Pierre'a daje, zgodnie z fabułą, rys naiwności. Sprawny bas młodego Yasushi Hirano w wyższym, barytonowym rejestrze dźwięczy władczo, w najniższym jadowicie, zdradzając, że to on, inkwizytor, jest motorem całej intrygi. Świetnie wsp贸łgra w częstych zestawach z tenorem. Julien Floriana Sempeya lepiej swym szlachetnym w odcieniu barytonem zagrzewa do zemsty, niż modli się nad grobem matki. Aleksandra Buczek jako Laura (w efektownych ariach w I akcie oraz w p贸źniejszych ansamblach) potwierdza fonogeniczność swego sopranu i jego pięknie ciemną barwę, a także, rzadkie u wysokich głos贸w nasycone brzmienie w dolnym rejestrze. Tenor Juraja Holl媒'ego odpowiednio r贸żni się od tenoru Changa, nie mniej będąc wyrazistym.
U wszystkich solist贸w i w doskonałych ch贸rach słychać starania o swobodę artykulacji języka francuskiego i związanych z nim emisyjnych utrudnień. Zdarzające się, doprawdy drobne, usterki wokalne kładę na karb nagrania live. Czekamy na dalsze rarytasy i pomysły fonograficzne SMP.

PONIATOWSKI
Pierre de M茅dicis
Xu Chang (Pierre), Aleksandra Buczek (Laura), Florian Sempey (Julien), Yasushi Hirano (Fra Antonio), Juraj Holl媒 (Paolo), Jadwiga Postrożna (Henrietta), Ch贸r Filharmonii w Krakowie, Krakowska Orkiestra Festiwalowa, dyr. Massimiliano Caldi
SMP 201202 (2012)
MAŁGORZATA KOMOROWSKA

ROK LVI • NR 25 • 9 GRUDNIA 2012

Mysz w Ruchu


ROK LVI • NR 25 • 9 GRUDNIA 2012


2013r - Terminarz nadsy砤nia materia丑w


Biblioteka narodowa
Oficjalna witryna banku PKO BP

  Wstecz  Do g髍y  Napisz do nas  DrukujSkomentuj

© 2006-2009 Biblioteka Narodowa