Muzyka wsp蟪czesna
Relacje
Opera
Historia
P硑ty
Archiwum Artyku硑 Ksią縦i P硑ty Autorzy Koncerty Prenumerata Reklamy i Og硂szenia Forum Kontakt
P硑ty  TELEMANN

W katalogu istniejącej nieco ponad rok wytw贸rni Agogique odnaleźć można zaledwie osiem pozycji, są to jednak albumy wysmakowane, oferujące ciekawy repertuar z kręgu muzyki dawnej w interpretacji wybitnych artyst贸w tego nurtu wykonawstwa. Jednym z nich jest Fabio Biondi i jego zesp贸ł Europa Galante, kt贸rzy na swą pierwszą płytę dla francuskiej firmy wybrali dzieła orkiestrowe Georga Philippa Telemanna.
Od pewnego czasu widać wyraźny wzrost zainteresowania muzyką niemieckiego mistrza rokoko. Muzycy mają w czym wybierać, bowiem nie dość, że kompozycje Telemanna liczy się w tysiącach, to jeszcze prezentują one wyjątkowe bogactwo form i gatunk贸w, a nade wszystko wyszukany wdzięk, niekiedy r贸wnież humor. Biondi wybrał trzy koncerty na instrumenty smyczkowe i dwie suity, kt贸re użyczyły tytuł贸w całej płycie.
Pierwsza to Burlesque de Quixotte G-dur - jeden z najdowcipniejszych utwor贸w instrumentalnych p贸źnego baroku. Bohater Cervantesa i jego giermek Sancho Pansa scharakteryzowani zostali w siedmiu obrazach - od pobudki do zaśnięcia, wśr贸d kt贸rych odnajdujemy szarżę na wiatraki, galop wychudzonej szkapy i truchtającego za nią osiołka, kpiny Pansy oraz ckliwe zaloty Błędnego Rycerza do Dulcynei.
O tym, że mamy do czynienia z muzyką napisaną z przymrużeniem oka i tak też zagraną przekonuje nas już uwertura, kt贸ra, choć zgodna z kanonami formalnymi stylu francuskiego, to jednak wewnątrz zawiera szereg niekonwencjonalnych pomysł贸w artykulacyjnych, rytmicznych i dynamicznych, zapowiadających niezłą zabawę. W kolejnych częściach cyklu Biondi i jego muzycy zgodnie z sugestią Telemanna ochoczo puszczają wodze fantazji, sięgając po rozmaite środki wyrazu, typowe dla malarstwa dźwiękowego, a więc najr贸żniejsze rodzaje smyczkowania, pizzicato, glissanda i zaskakujące akcenty.
Nieco bardziej wysublimowaną drogą podążyli artyści w interpretacji suity La Changeante g-moll, choć i tu nie brakuje żywiołu muzycznego. Słychać go choćby w takich częściach, jak Les Scaramouches, La Plaisenterie, Hornpipe bądź Canarie, dla kt贸rych lirycznymi kontrapunktami są Loure, Menuets I&II i Avec douceur.
Koncertom muzycy Europa Galante nadali postać znacznie bardziej zr贸wnoważoną w wyrazie, skupiając się na wyeksponowaniu dialogu i popisu instrumentalnego. W Koncertach F-dur na troje skrzypiec TWV 53:F1 i C-dur na dwoje skrzypiec TWV 52:C2 jedną z partii solowych wykonuje Fabio Biondi (towarzyszą mu Andrea Bagnoni i Fabio Ravasi). Oba, przez jędrną melodykę i rytmikę oraz wyraźny podział na odcinki ritornelowe i solowe, nawiązują do stylu Vivaldiego. Mając jednak w pamięci dużo wcześniejszy, ekstrawagancki mariaż muzyki Wenecjanina i Biondiego (myślę o Czterech porach roku), trzeba przyznać, że lider Europa Galante powściągnął już nieco sw贸j temperament. Co ważne, bez szkody dla muzyki - to nadal niezwykle energetyzujące granie, żywe i inspirujące, jednak odrzucające płoche pragnienie zadziwienia odbiorcy.
Podobny ton odnajdujemy w Koncercie G-dur na alt贸wkę TWV 51:G9, z solistą Stefano Marcocchim. Charakter muzyki oraz czteroczęściowa forma nawiązują tym razem do utwor贸w Corellego w typie da chiesa, a popisowa kreacja altowiolisty (bardzo ładny, melancholijny ton) udowadnia, że także temu instrumentowi warto poświęcać uwagę przy konstruowaniu program贸w.
Płyta Fabio Biondiego i jego zespołu to świetna zachęta do dalszego zgłębiania muzyki Telemanna, a jednocześnie efektowna wizyt贸wka nowej wytw贸rni.

TELEMANN
Quixotte & La Changeante
Europa Galante, dyr. Fabio Biondi
Agogique AGO 005 (2012)
WITOLD PAPROCKI

ROK LVI • NR 26 • 23 GRUDNIA 2012

Mysz w Ruchu


ROK LVI • NR 26 • 23 GRUDNIA 2012


2013r - Terminarz nadsy砤nia materia丑w


Biblioteka narodowa
Oficjalna witryna banku PKO BP

  Wstecz  Do g髍y  Napisz do nas  DrukujSkomentuj

© 2006-2009 Biblioteka Narodowa