Muzyka wsp蟪czesna
Relacje
Opera
Historia
P硑ty
Archiwum Artyku硑 Ksią縦i P硑ty Autorzy Koncerty Prenumerata Reklamy i Og硂szenia Forum Kontakt
P硑ty  PLORER, GEMIR, CRIER聟

"Trzeba nam płakać, wzdychać, krzyczeć..." - te pierwsze słowa motetu-chanson Pierra de la Rue posłużyły za tytuł płyty znanego zespołu wokalnego, kolejnej będącej hołdem złożonym muzyce Johannesa Ockeghema. Tym razem, korespondując poniekąd z recenzowanym przeze mnie na tych łamach albumem Cinquecento (RM 19/2012), sztukę Pitagorasa z Burgundii wychwala ansambl Antoine'a Guerbera - Diabolus in Musica.
Francuscy śpiewacy, podobnie jak Anglicy, sięgnęli po dzieła kompozytor贸w franko-flamandzkich z przełomu XV i XVI wieku lamentujących po śmierci wielkiego mistrza (opr贸cz tytułowego utworu także Nymphes de bois / Requiem Josquina des Pr茅s i Ergone conticuit Johannesa Lupusa) lub też wysławiających go za życia (Msza "Sicut rosa spinam" Jacoba Obrechta i In hydraulis Antoine'a Busnoys). Podobieństwa dostrzec można r贸wnież w konstrukcji programu: cykl mszalny jako centralny punkt programu, dopełniony motetami. Na płycie zespołu Guerbera jest to wspomniana Msza Obrechta, w kt贸rej znajdziemy cytaty z Missa Mi-Mi Ockeghema. Oficjalnie datuje się ją na lata 1498--49, a więc tuż po śmierci burgundzkiego mistrza, jednak wykonawcy, opierając się na muzykologicznej analizie Roba Wegmana, traktują ją jako dzieło napisane kilkanaście lat wcześniej.
Diabolus in Musica kreuje niezwykle piękny i szlachetny świat dźwięk贸w, bardziej może surowy i ascetyczny niż anielsko miękki. Harmonijne, kryształowe brzmienie zaespołu doskonale pasuje do ultraobiektywnej muzyki Obrechta, w interpretacji kt贸rej śpiewacy skupiają się na samej materii kompozytorskiej, pozostawiając gdzieś z boku teksty gubiące się w bogatych arabeskach melodii. Słowu zespolonemu z muzyką poświęcają wnikliwą uwagę w refleksyjnym, na wskroś medytacyjnie ujętym żałobnym dziele Josquina, zwłaszcza w jego końcowym fragmencie, gdzie autor wzywa siebie i kilku innych kompozytor贸w do opłakiwania Ockeghema. Nad umilkłym "złotym głosem" pochylają się r贸wnież Lupus i de la Rue, a wraz z nimi śpiewacy Guerbera.
O wiele więcej blasku niesie panegiryczny motet Busnoysa. Już sam utw贸r odbiega od innych umieszczonych na płycie - jest nieco archaiczny, o mniej płynnej melodyce, a jego kontrapunkt bliższy jest stylowi p贸źnogotyckiemu niż wczesnorenesansowej linearności. Tu zesp贸ł pozwala sobie na większą swobodę interpretacyjną, nawet na zwieńczenie utworu pompatycznym zawołaniem ku chwale "prawdziwego Orfeusza".


PLORER, GEMIR, CRIER...
Hommage 艜 la "Voix d'Or" de Johannes Ockeghem (de la Rue, Obrecht, des Pr茅s, Busnoys, Lupus)
Diabolus in Musica, dyr. Antoine Guerber
Aeon AECD 1226 (2012)
WITOLD PAPROCKI

ROK LVII • NR 1 • 6 STYCZNIA 2013

Mysz w Ruchu


ROK LVII • NR 1 • 6 STYCZNIA 2013


2013r - Terminarz nadsy砤nia materia丑w


Biblioteka narodowa
Oficjalna witryna banku PKO BP

  Wstecz  Do g髍y  Napisz do nas  DrukujSkomentuj

© 2006-2009 Biblioteka Narodowa