Muzyka wsp蟪czesna
Relacje
Opera
Historia
P硑ty
Archiwum Artyku硑 Ksią縦i P硑ty Autorzy Koncerty Prenumerata Reklamy i Og硂szenia Forum Kontakt
P硑ty  NIEMIECKIE SONATY KLARNETOWE

Na festiwalu młodych muzyk贸w Orpheus w Zurychu nagrodą dla wyr贸żniających się wykonawc贸w jest wydanie płyty. W 2008 roku jury uhonorowało w ten spos贸b Polaka Dawida Jarzyńskiego. I oto, po rejestracji przez ekipę Radia i Telewizji Szwajcarskiej (RTS) w Studio Ansermeta w Genewie (2010), i po masteringu nagrania w kraju (Dorota Tarnowska-Antosik), otrzymujemy spełnienie tej nagrody. To już trzeci kompakt Jarzyńskiego w katalogu firmy Dux; dwa poprzednie zostały nagrane w Polsce p贸źniej, lecz wydane wcześniej (zob. RM 7/2012). W przypadku omawianej tu płyty niezrozumiały jest tytuł "Niemieckie sonaty klarnetowe"; spośr贸d figurujących w menu kompozytor贸w jedynie Mendelssohn napisał sonatę, a Strawiński i Penderecki jako żywo nie są Niemcami (!).
W Grand Duo Concertante Webera styl rzeczywiście koncertujący z elementami brilliant przejawia się wyraźniej tylko w lekkim finalnym Rondzie. Na początku płyną gamki, łuczki i pasaże na przemian w klarnecie i fortepianie, bynajmniej nie ogniste, choć takie właśnie - Allegro con fuoco - określenie ma ta część, stricte klasyczne allegro sonatowe, bardzo czytelnie w swej formie przedstawiane przez wykonawc贸w. Weberowską romantyczność poświadczają chwile dumania na fermatach i liryczna kantylena części drugiej, kt贸ra wrażliwe modulowanie zawdzięcza grze Jarzyńskiego.
Sonata Es-dur Mendelssohna, po otwierającym ją wyciszonym Adagio, rozwija się w Allegro moderato z typową dla tego kompozytora delikatnością i wdziękiem. Odpowiedzialna partia fortepianu stwarza pianistce dłuższe okazje do samotnego koncertowania, r贸wnież w śpiewnym, subtelnym Andante wyrosłym z ducha Mozarta. W końcowym żywym ogniwie to Chitadze, to zn贸w Jarzyński - stosownie do płynącej muzyki - wysuwają się na plan pierwszy, by zamknąć całość dowcipną kodą. Sztuka prawdziwie kameralnego muzykowania przejawia się także w Utworach fantastycznych na klarnet i fortepian Schumanna. Wedle autorskiej dyspozycji partia klarnetu może być wykonywana na skrzypcach, alt贸wce bądź wiolonczeli (największe powodzenie zyskała bodaj wersja wiolonczelowa). Tytuł winien podsuwać wyobraźni jakoweś obrazy, choć oznaczenia kompozytora wskazują tylko na r贸żnice nastroju w trzech częściach: "mit Ausdruck", "leicht", "mit Feuer". Klarnecista z partnerką nie podkreślają jednakże tych odmienności - wybierają miłą w słuchaniu, zgodną i miękką ruchliwość.
Pełnia kontrast贸w ujawnia się w lapidarnych Three pieces na klarnet solo Strawińskiego: Jarzyński najpierw niskie, wolne dźwięki zasnuwa mgłą, a potem pyka, żartuje, tnie. Podobnie jest w młodzieńczych Trzech miniaturach z fortepianem Pendereckiego - na krańcach żywioł tempa i humoru, w środku przyczajony spok贸j.
Przed laty Francuz Jean-Marc Fessard nagrał (z Jadwigą Lewczuk) dla Duxa Francuskie sonaty na klarnet i fortepian (0195). Wyr贸żnia się tam kapitalna Sonata Poulenca, i szkoda, że dotąd Dawid Jarzyński na żadnej ze swych płyt jej nie nagrał.


NIEMIECKIE SONATY KLARNETOWE
Weber Grand Duo Concertante Es-dur op. 48, Mendelssohn Sonata Es-dur, Schumann Utwory fantastyczne op. 73, Strawiński Three pieces for clarinet solo, Penderecki Trzy miniatury z fortepianem
Dawid Jarzyński klarnet, Tamara Chitadze fortepian
Dux 0931 (2012)
MAŁGORZATA KOMOROWSKA

ROK LVII • NR 4 • 17 LUTEGO 2013

Mysz w Ruchu


ROK LVII • NR 4 • 17 LUTEGO 2013


2013r - Terminarz nadsy砤nia materia丑w


Biblioteka narodowa
Oficjalna witryna banku PKO BP

  Wstecz  Do g髍y  Napisz do nas  DrukujSkomentuj

© 2006-2009 Biblioteka Narodowa