Muzyka wsp蟪czesna
Relacje
Opera
Historia
P硑ty
Archiwum Artyku硑 Ksią縦i P硑ty Autorzy Koncerty Prenumerata Reklamy i Og硂szenia Forum Kontakt
Relacje  Wiecz贸r muzyki francuskiej


Pomyśleć tylko: tak niedawno rozmawialiśmy z Jerzym Semkowem o potrzebie utworzenia w Polsce młodzieżowej orkiestry złożonej z wyr贸żniających się student贸w oraz świeżych absolwent贸w uczelni muzycznych, a tymczasem dziś zesp贸ł taki, powołany do życia z inicjatywy dyrygenta, nie tylko istnieje i odnosi sukcesy, ale niebawem świętować będzie pięciolecie działalności.
Kolejny koncert pod batutą swego szefa Tadeusza Wojciechowskiego Sinfonia Iuventus dała 8 lutego w radiowym Studiu im. Lutosławskiego. Na program złożyły się utwory muzyki francuskiej schyłku XIX i początku XX wieku (notabene kompozytor贸w, z kt贸rych żaden nie był rodowitym Francuzem). Okazało się to nie lada wyzwaniem zar贸wno dla młodej orkiestry (wzmocnionej dodatkowo przez dwudziestu instrumentalist贸w), jak dla dyrygującego nią doświadczonego mistrza batuty. Opr贸cz szeregu walor贸w (m.in. śliczne sol贸wki instrument贸w drewnianych) ujawniły się też pewne niedostatki, zwłaszcza jeśli idzie o szlachetność brzmienia kwintetu smyczkowego.
Bardzo ładnie wypadło nie wiadomo czemu nader rzadko u nas grywane efektowne scherzo symfoniczne Uczeń czarnoksiężnika Paula Dukasa, kt贸rego wykonanie z należytą wyrazistością ilustrowało niezwykłą treść ballady Goethego. Pięknie też zagrano mieniącą się mn贸stwem barw i urzekającą słonecznym nastrojem drugą suitę z baletu Dafnis i Chloe Maurice'a Ravela. W poemacie La Valse jego kompozytora chciałoby się natomiast, aby wyłaniający się niczym z tajemniczej nicości rytm, przede wszystkim zaś klimat upojnego wiedeńskiego walca, narastał nieprzerwanie aż do całkowitego zapamiętania w oszałamiającej feerii barw, nie ulegając po drodze osobliwym załamaniom...
Jako solistka wieczoru wystąpiła Julianna Awdiejewa. Zagrała z orkiestrą Wariacje symfoniczne C茅sara Francka. Jej liczne występy w Polsce dowiodły, że potrafi grać pięknie bardzo r贸żnorodny repertuar, od Bacha do Prokofiewa. Do Wariacji belgijskiego kompozytora nie znalazła jednak właściwego klucza - poprzestała na biegłym odegraniu tekstu nutowego, nie starając się głębiej wniknąć w klimat i charakter kolejnych epizod贸w, przechodzących wszak na jednym gł贸wnym motywie od bolesnej skargi, przez skłębione dramatyczne porywy i marzycielskie, romantyczne rozmyślania, do radosnego, roztańczonego niemal finału. Na dodatek, mając do dyspozycji potężnego steinwaya, Awdiejewa grała nikłym i bezbarwnym dźwiękiem, nie zawsze zdolnym przebić się przez brzmienie orkiestry. W rezultacie cały utw贸r - jeden z najpiękniejszych przecież w p贸źnoromantycznej literaturze fortepianowej - nie pozostawił niemal wrażenia. Tylko częściowo m贸gł to wynagrodzić brawurowo zagrany na bis Chopinowski Walc As-dur op. 34 nr 1, w kt贸rym podziwialiśmy zawrotną zaiste sprawność palc贸w młodej pianistki.
JAN TOPOLSKI

ROK LVII • NR 6 • 17 MARCA 2013

Mysz w Ruchu


ROK LVII • NR 6 • 17 MARCA 2013


2013r - Terminarz nadsy砤nia materia丑w


Biblioteka narodowa
Oficjalna witryna banku PKO BP

  Wstecz  Do g髍y  Napisz do nas  DrukujSkomentuj

© 2006-2009 Biblioteka Narodowa