Muzyka wsp蟪czesna
Relacje
Opera
Historia
P硑ty
Archiwum Artyku硑 Ksią縦i P硑ty Autorzy Koncerty Prenumerata Reklamy i Og硂szenia Forum Kontakt
P硑ty  LEVINAS

Opery Micha毛la Levinasa należą do najoryginalniejszych pozycji nowego teatru muzycznego, zwłaszcza ze względu na osobliwą szatę dźwiękową. Urodzony w roku 1949 kompozytor i pianista, jeden z założycieli grupy l'Itin茅raire (wraz z Griseyem, Murailem i Dufourtem) zaciekawił słuchaczy najpierw operą La Conf茅rence des oiseaux, potem Les N膷gres według Geneta; dwa lata temu wielkim powodzeniem cieszyła się pokazana po raz pierwszy w Operze w Lille La M茅tamorphose według Przemiany Kafki.
Posługującego się zaawansowanymi technikami spektralnymi tw贸rcę zawsze interesował, jak sam m贸wi, "zwierzęcy aspekt świata instrument贸w". Opowiadanie Kafki o skromnym, utrzymującym całą rodzinę urzędniku Gregorze Samsie, kt贸ry zbudziwszy się pewnego ranka stwierdził, że zmienił się w robaka, dostarczyło Levinasowi odpowiedniego tematu, choć to oczywiście nie jedyny (chyba też nie najważniejszy) pow贸d powstania utworu. Powierzona kontratenorowi Fabrice de Falco partia Gregora jest w całości przetwarzana na żywo za pomocą IRCAM-owskiej elektroniki i uzyskuje charakter p贸łludzki, p贸łzwierzęcy: skarga i przerażenie mieszają się w niej z odgłosami dość monstrualnymi. Śpiewane przez Samsę linie melodyczne mają najczęściej kierunek opadający i zwalniają, co jeszcze bardziej wzmacnia wrażenie powolnej przemiany w jakąś inną, paskudną i niezgrabną istotę. Partie wokalne (nie tylko Gregora) stapiają się z dźwiękami instrumentalnymi, r贸wnież przekształcanymi elektronicznie i w niecodziennych artykulacjach.
Wokalne charakterystyki pozostałych postaci Levinas starannie opracował w spos贸b zindywidualizowany poprzez m.in. uwydatnienie charakterystycznego wymawiania sp贸łgłosek i samogłosek, akcentowania itp. Sceny opery nawiązują do formy madrygału, frazy melodyczne są dość proste, nierzadko diatoniczne z wplecionymi w nie glissandami i rozmaitymi odgłosami. Kontekst harmoniczno-brzmieniowy nierzadko łatwych do powt贸rzenia melodii jest jednak bardzo bogaty i wyrafinowany, często z dużym dodatkiem brzmień szmerowych.
W składzie zespołu kameralnego (znakomita belgijska grupa Ictus) opr贸cz instrument贸w dętych i smyczkowych znajduje się sporo perkusji, gitara elektryczna oraz instrumenty klawiszowe MIDI, kt贸re wydatnie przyczyniają się do wzbogacenia niezwykłego kolorytu brzmieniowego. Mimo groteskowego nieraz nawet przerysowania, użyte przez francuskiego tw贸rcę środki skutecznie służą przedstawieniu atmosfery wyobcowania i niepokoju.


LEVINAS
La M茅tamorphose
Fabrice de Falco Gr茅gor Samsa, Magali L茅ger Siostra Gr茅gora, Andr茅 Heyboer Ojciec, Anne Mason Matka i inni, Ensemble Ictus, dyr. Georges-Elie Octors
Aeon AECD 1220 (2012)
KRZYSZTOF KWIATKOWSKI

ROK LVII • NR 7 • 31 MARCA 2013

Mysz w Ruchu


ROK LVII • NR 7 • 31 MARCA 2013


2013r - Terminarz nadsy砤nia materia丑w


Biblioteka narodowa
Oficjalna witryna banku PKO BP

  Wstecz  Do g髍y  Napisz do nas  DrukujSkomentuj

© 2006-2009 Biblioteka Narodowa