Muzyka wsp蟪czesna
Relacje
Opera
Historia
P硑ty
Archiwum Artyku硑 Ksią縦i P硑ty Autorzy Koncerty Prenumerata Reklamy i Og硂szenia Forum Kontakt
P硑ty  SZOSTAKOWICZ, RACHMANINOW

Sol Gabetta i Emmanuelle Bertrand sięgnęły po arcytrudny Koncert wiolonczelowy Es-dur Dymitra Szostakowicza. Obie interpretacje intrygują, mimo że więcej je dzieli niż łączy.
Wykonanie Sol Gabetty zostało zarejestrowane podczas występ贸w we wrześniu 2011 r. Artystka od pierwszej do ostatniej nuty kreuje atmosferę przygnębienia i bezsilności. Czyż nie taki był stan psychiczny kompozytora w czasie, kiedy powstawało to dzieło? Jej smyczkowanie jest "ciężkie", a brzmienie wiolonczeli Guadagniniego - masywne i ponure. To interpretacja pełna namiętności, ale też zawziętości i szaleństwa (kt贸remu Gabetta oddaje się bez reszty w brawurowo wykonanej kadencji). Przesiąknięty mrocznym klimatem jest r贸wnież akompaniament orkiestry, nacechowany głębokimi emocjami i plastycznie kształtowaną dynamiką.
Płytę dopełnia Sonata wiolonczelowa op. 19 Sergiusza Rachmaninowa - utw贸r pełen naturalnego piękna, romantycznych uniesień i rzewnego, nostalgicznego tonu. Partnerująca wiolonczelistce Olga Kern okazuje się znakomitą kameralistką - wrażliwą na dialog i detale. Obie damy dają interpretację daleką od ckliwości czy zbędnego popisu, dążą do zachowania r贸wnowagi między pierwiastkiem lirycznym a dramatycznym oraz ujęcia utworu w ramę zwartej formy.
Z kolei wykonanie Kon­­certu Es-dur przez Emmanuelle Bertrand (rejestracja w stu­diu ze stycznia 2012 r.) wyr贸żnia się gwałtownością i neurotycznością. Mniej intensywne w wyrazie niż propozycja Gabetty i Maazela, utrzymane jest w szybszych tempach, więc narracja zyskuje na lekkości i dynamiczności. Staje się to tym bardziej słyszalne, że solistka podkreśla rytm (np. w części Allegretto). Dba też o dob贸r barw, urzekając zmysłową kantyleną (Moderato) oraz nasyconym i bogatym w alikwoty dźwiękiem; z jej instrumentu, zbudowanego przez wsp贸łczesnego lutnika Jean-Louis Prochassona, emanuje ciepło (zwłaszcza w wysokich rejestrach). Doskonale wsp贸łpracuje z dyrygentem, kt贸ry przywiązuje wagę do przejrzystości plan贸w i płynności frazowania.
Na uznanie zasługuje realizacja dźwięku - proporcje między wiolonczelą a orkiestrą oraz instrumentami wewnątrz sekcji są wyważone, a brzmienie każdego z nich sterylne; proszę zwr贸cić uwagę na celestę w Moderato (z Koncertu), gdzie - w roli pozytywki - dialoguje z grającą flażolety wiolonczelą. Jedyne zastrzeżenia budzi spos贸b nagrania flet贸w, brzmiących zbyt ostro w g贸rnych dźwiękach skali.
W wykonaniu Sonaty d-moll na wiolonczelę i fortepian zwraca uwagę sp贸jność i staranne wykończenie. Muzycy stosują relatywnie umiarkowane tempa i budują narrację o zmiennej kolorystyce oraz wyrazistej ekspresji (tylko w kulminacji finału partia fortepianu jest niedostatecznie udramatyzowana). Podziwiać możemy delikatność prowadzenia linii melodycznej (Allegro non troppo), surowość brzmienia (środkowe Allegro), głębię wyrazu (Largo) oraz klarowność faktury (końcowe Allegro). W zamykającym album Moderato artyści eksponują piękną, żarliwą kantylenę, ukazując zupełnie inne oblicze Szostakowicza niż to, do kt贸rego przywykliśmy. Autor Lady Makbet mceńskiego powiatu najwyraźniej bał się łatki uczuciowego wrażliwca, bo nie wydał miniatury drukiem.
Świetne płyty, kt贸re najlepiej smakują, kiedy słucha się ich jedna po drugiej!


SZOSTAKOWICZ
Koncert wiolonczelowy Es-dur op. 107
RACHMANINOW
Sonata wiolonczelowa g-moll op. 19
Sol Gabetta wiolonczela, Olga Kern fortepian, Orkiestra Filharmonii Monachijskiej, dyr. Lorin Maazel
Sony Music 887254 35752 (2012)

SZOSTAKOWICZ
Koncert wiolonczelowy Es-dur op. 107, Sonata na wiolonczelę i fortepian d-moll op. 40, Moderato na wiolonczelę i fortepian
Emmanuelle Bertrand wiolonczela, Pascal Amoyel fortepian, Narodowa Orkiestra Walijska BBC, dyr. Pascal Roph茅
Harmonia Mundi 902142 (2013)
MACIEJ CHIŻYŃSKI (Res Musica)

ROK LVII • NR 8 • 14 KWIETNIA 2013

Mysz w Ruchu


ROK LVII • NR 8 • 14 KWIETNIA 2013


2013r - Terminarz nadsy砤nia materia丑w


Biblioteka narodowa
Oficjalna witryna banku PKO BP

  Wstecz  Do g髍y  Napisz do nas  DrukujSkomentuj

© 2006-2009 Biblioteka Narodowa