Muzyka wsp蟪czesna
Relacje
Opera
Historia
P硑ty
Archiwum Artyku硑 Ksią縦i P硑ty Autorzy Koncerty Prenumerata Reklamy i Og硂szenia Forum Kontakt
P硑ty  VERDI

Lata sześćdziesiąte XX wieku, Las Vegas. Złote czasy klan贸w mafijnych, kt贸re od lat czterdziestych traktują to miejsce jako wielką "kopalnię złota". To tu gwiazdą jest Frank Sinatra, kt贸ry w Casino de Paris w duecie m.in. z Violettą Villas śpiewa utw贸r Strangers in the Night. To tu wreszcie działa powołana w połowie lat pięćdziesiątych nieformalna grupa piosenkarzy i aktor贸w amerykańskich "Rat Pack" - początkowo skupiona wok贸ł Humphreya Bogarta. Tworzyli ją Bogart, jego żona Lauren Bacall, Sinatra, Judy Garland, Spencer Tracy, Katharine Hepburn (według jednej z wersji grupa narodziła się, kiedy Bacall witając Bogarta z przyjaci贸łmi powracających z nocnej wyprawy do Vegas oświadczyła: "You look like a god damn rat pack!"); po śmierci Bogarta grupa reaktywowała się ok. 1959 roku (działała do połowy następnej dekady), a należeli do niej m.in. Sinatra, Peter Lawford, Dean Martin, Joey Bishop oraz Shirley MacLaine. To o "Rat Pack" właśnie opowiada film Ocean's Eleven Stevena Soderbergha.
Rok 1851, Wenecja. To tu 11 marca w Teatro La Fenice ma miejsce premiera opery Rigoletto Giuseppe Verdiego (pierwotny tytuł La maledizione - Klątwa), do libretta Francesco Marii Piavego (na podstawie dramatu Kr贸l się bawi Victora Hugo). XVI-wieczna Mantua, nieposkromiony w miłosnej zabawie Książę Mantui (tenor), nieposkromiony w złośliwości Rigoletto (baryton) i wiecznie poskramiana we wszystkim jego c贸rka Gilda (sopran). Czegoż więcej trzeba? "Opera - pisze Piotr Kamiński - natychmiast podbiła publiczność, krytyka jednak kręciła nosem na dzieło tak dziwaczne: jeden potępiał 扭modernizmy钮, drugi mozartowskie archaizmy, trzeci - banał i zły gust, zapewniając, że na dłuższą metę zdegustowana publiczność wzgardzi tak odrażającym widowiskiem... Publiczność tymczasem już podśpiewywała La donna 膷 mobile, jak to czyni po dziś dzień od Arktyki po Antarktydę". No właśnie.
Co jedno (Las Vegas) z drugim (Rigoletto) ma wsp贸lnego? Ano to, że oba te tematy postanowił pożenić znany na Broadwayu amerykański reżyser musicalowy, Michael Mayer: "Pr贸bowałem wyobrazić sobie wsp贸łczesną wersję dekadencji panującej w pałacu księcia, gdzie goście przybywają w pogoni za władzą, bogactwem i pięknem. Przyszło mi na myśl Las Vegas lat 60., gdzie żarty i zabawa mogą łatwo obr贸cić się w tragedię". I tak powstało widowisko (scenografia Christine Jones, kostiumy Susan Hilferty, światła Kevin Adams) - kolorowe i intensywne, sprawnie zrealizowane, nie odmieniające biegu zapisanej historii, nie naruszające nurtu muzyki, niewymagające. Takie, kt贸re publiczność Metropolitan Opera w Nowym Jorku lubi, i kt贸re może też polubić publiczność rozsyłanych w świat przez Met transmisji kinowych.
I najważniejsze: jak oni śpiewają! Piotr Beczała (Książe) jako Frank Sinatra - dalsze skojarzenia wskazane - jest zniewalający i tylko możemy się cieszyć, że Verdi obdarzył tę partię licznymi, choć kr贸tkimi ariami. R贸wnie fenomenalnie śpiewa 聨eljko Lučić, pokazując nam ogromne napięcie, jakie niesie tytułowa postać. Niewielkie zastrzeżenia - szczeg贸lnie we fragmentach forte, zbyt ostrych i rozkrzyczanych - miałbym jedynie do Diany Damrau (Gilda). A to, co płynie z kanału dzięki pracy młodego, a jakże zdolnego Michele Mariottiego (rocznik 1979), to mi贸d na nasze uszy. "Rigoletto odporny jest na nędznych śpiewak贸w, przygłuchych dyrygent贸w, tw贸rczych reżyser贸w i - kaprysy mody" (Kamiński). Rzeczywiście, nawet Las Vegas temu nie przeszkodziło. Viva Verdi!


VERDI
Rigoletto.
Piotr Beczała, 聨eljko Lučić, Diana Damrau, Ch贸r i Orkiestra Metropolitan Opera, dyr. Michele Mariotti, reż. Michael Mayer
Deutsche Grammophon 0440 073 4935 9 (DVD, 2013)
TOMASZ CYZ

ROK LVII • NR 15 • 21 LIPCA 2013

Mysz w Ruchu


ROK LVII • NR 15 • 21 LIPCA 2013


2013r - Terminarz nadsy砤nia materia丑w


Biblioteka narodowa
Oficjalna witryna banku PKO BP

  Wstecz  Do g髍y  Napisz do nas  DrukujSkomentuj

© 2006-2009 Biblioteka Narodowa