Muzyka wsp蟪czesna
Relacje
Opera
Historia
P硑ty
Archiwum Artyku硑 Ksią縦i P硑ty Autorzy Koncerty Prenumerata Reklamy i Og硂szenia Forum Kontakt
P硑ty  MONTEVERDI

Przyznam, że Koronacja Poppei w reżyserii Jeana-Fran莽oisa Sivadiera (ur. 1963) jest irytująca. Przede wszystkim swoją niekonsekwencją i brakiem pomysłu, jakie ma być jej przesłanie. Reżyser pr贸buje się ratować, dodając przed finałowym duetem, brzmiące jak publicystyczny komentarz, przypomnienie dalszych, tragicznych przecież los贸w bohater贸w opery. Pewnie z tej perspektywy mamy słuchać miłosnego wyznania Nerona i Poppei, nie wierzyć ani jednemu ich słowu, a co więcej - nie myśleć, że np. Ottone to postać pozytywna, kt贸ra padła ofiarą zrozpaczonej Oktawii. Ch贸r śpiewający ku czci nowej cesarzowej jest niczym innym jak powt贸rzeniem (może parodystycznym) rozwiązania zastosowanego niemal czterdzieści lat temu przez Jeana-Pierre'a Ponnelle'a - i w sposobie podawania tekstu muzycznego, i w ironii wobec Poppei, i w zachowaniu (darcie nut i wrażenie og贸lnego rozpadu). Szybko można się zorientować, że reżyser - o niezbyt dużym doświadczeniu operowym
- nie wiedział, jak zagospodarować przestrzeń, stąd wiele scen dzieje się na proscenium, przed zasłoniętą kurtyną, a bohaterowie, nawet w duetach, śpiewają często jak w bardzo tradycyjnym teatrze w stronę publiczności, nie nawiązując między sobą kontaktu. Wiele ich działań jest semantycznie pustych, być może mają one na celu jakieś ożywienie akcji, ale zupełnie bez związku z nią. Gdzieś u g贸ry czai się tygrys czy lampart, kt贸ry ani nie skoczy, ani nie ryknie... Pojawiają się też posągi bohater贸w, czasem zdefragmentowane, będące czymś w rodzaju erotycznych fetyszy. Sam Seneka pośmiertnie stanie się posągiem, towarzyszącym dalszym wydarzeniom.
Niekt贸re sekwencje wydarzeń (zwłaszcza przygotowanie się Seneki do śmierci) grzeszą hiperrealizmem oraz nadmiarem działań i szczeg贸ł贸w, mających funkcję chyba tylko dekoracyjną, kt贸re rozpraszają uwagę. Jednocześnie wyraźnie kontrastują one ze scenami, jakie rozgrywają się przed zasłoniętą kurtyną. Oto jesteśmy w prawdziwej łaźni, z parą, wodą, p贸łnagimi domownikami Seneki, nim samym dokonującym ablucji. Przyznam, że piękne jest pojawienie się Merkurego przypominającego brązowy posąg, ale za chwilę jego "baletowe" ruchy podważają powagę sceny, a na koniec zostaje on bezceremonialnie wyniesiony ze sceny przez jednego z familiares. Do tego jeszcze zabicie przynoszącego rozkaz popełnienia samob贸jstwa Wyzwoleńca...
Duży niesmak budzi scena Neron - Lukan. No c贸ż, jesteśmy w jakimś lupanarze, a bratanek Seneki niewątpliwie uczestniczył w orgii o charakterze sadomasochistyczno-skatologicznym, całość zaś - przygląda się jej posąg Seneki, a potem za wcześnie pojawiający się Oktawia i Ottone - jest pełna nieuzasadnionej dramaturgicznie przemocy i perwersji. Wyjście Lukana, niemal niezauważalne, przekonuje, że reżyser nie bardzo wie, jakie jest miejsce poety w opowiadanej historii.
Muzycznie przedstawienie nie porywa, ale zdecydowanie g贸ruje nad inscenizacją. Partie kobiece mogą się podobać, podobnie jak Seneka (Paul Whelan), słabszy jednak aktorsko i nie dający materiału do jednoznacznej interpretacji granej przez siebie postaci. Obie role travesti, piastunki (Rachid Ben Abdeslam, Emiliano Gonzalez Toro) są i zabawne, i nieprzerysowane. Wokalnie zdecydowanie najlepiej wypada Tim Mead jako Ottone. Niestety, znakomity zawsze Max Emanuel Cencic nie powinien sięgać po partię Nerona, kt贸ra jest dla niego po prostu za wysoka; im wyżej, tym bardziej jego głos traci właściwe mu brzmienie, staje się nieprzyjemny, ostry, niemal krzykliwy. To duże rozczarowanie. Emmanuelle Ha膹m prowadzi Le Concert d'Astr茅e sprawnie, acz bez fajerwerk贸w.


MONTEVERDI
L'incoronazionde di Poppea
Max Emanuel Cencic (Neron), Sonya Yoncheva (Poppea), Tim Mead
(Ottone), Ann Hallenberg (Oktawia), Paul Whelan (Seneka), Amel Brahim-Djellout (Drusilla), Le Concert d'Astr茅e, dyr. Emmanuelle Ha膹m, reż. Jean-Fran莽ois Sivadier
Virgin Classics (koprodukcja Op膷re de Lille, Op膷ra de Dijon) 289919 (DVD, 2013)
PIOTR URBAŃSKI

ROK LVII • NR 16/17 • 4 SIERPNIA 2013

Mysz w Ruchu


ROK LVII • NR 16/17 • 4 SIERPNIA 2013


2013r - Terminarz nadsy砤nia materia丑w


Biblioteka narodowa
Oficjalna witryna banku PKO BP

  Wstecz  Do g髍y  Napisz do nas  DrukujSkomentuj

© 2006-2009 Biblioteka Narodowa