Muzyka wsp蟪czesna
Relacje
Opera
Historia
P硑ty
Archiwum Artyku硑 Ksią縦i P硑ty Autorzy Koncerty Prenumerata Reklamy i Og硂szenia Forum Kontakt
Relacje  Szymanowski w stanie czystym

C贸ż trzeba, by muzyka Karola Szymanowskiego zabrzmiała interesująco? Przede wszystkim czytelnych faktur, klarowności i logiki prowadzenia głos贸w, do tego szczypty prostoty przy rysowaniu kontur贸w motyw贸w, i - r贸wnie ważnej - r贸wnowagi miedzy frazowaniem w skali motywu, frazy i struktur większych. Wszystkie te walory można znaleźć w nagraniach Uwertury, II i IV Symfonii dokonanych przez Edwarda Gardnera z Orkiestrą Symfoniczną BBC. Muzycy stroją i kształtują proporcje między grupami orkiestrowymi jak bogowie, Gardner - kapelmistrz młody, kt贸ry zasłużył już na uznanie polskich (i nie tylko) meloman贸w, choćby za świetne płyty z muzyką Witolda Lutosławskiego recenzowane w poprzednim numerze - dorzuca do tego wszechobecne umiłowanie liryki. W jego ujęciu Szymanowski staje się przede wszystkim poetą, zaraz potem zaś artystą wielce wyrafinowanym, czego dowodem jest znakomicie ukazana instrumentacja wszystkich dzieł, od młodzieńczej Uwertury począwszy.
Że nie znajdziemy tu zbyt wiele ciężaru, gęstego sosu, w kt贸rym pławią się przebogate kontrapunkty, że tylko niekiedy, w kulminacjach, pojawi się charakterystyczny dla tego tw贸rcy rys ekspresjonistyczny - nie szkodzi. Przecież ani Uwertura, w kt贸rej słychać fascynację muzyką Ryszarda Straussa, nie jest karykaturą pierwowzoru, lecz jego swoistym rozwinięciem, "udelikaconym" słowiańską nostalgią i prostotą melodii, ani też II Symfonia (w kt贸rej żarliwa wyrazowość konkuruje z wirtuozerią warsztatu kontrapunktycznego), ani tym bardziej Symfonia koncertująca (utw贸r bardziej rozrywkowy niż dramatyczny) nie są owego neoromantyzmu i ekspresjonizmu celnymi przykładami. Po stokroć więcej można dowiedzieć się o muzyce Szymanowskiego i jej osobliwym pięknie, gdy ukaże się estetykę tw贸rcy przez pryzmat jego mistrzowskiego rzemiosła, niż gdy grą głośną, graniczącą z hukiem i jazgotem, pr贸buje się dowieść, jak gorące miał serce.
W Uwerturze Gardner doszukuje się wielu wzorc贸w, z wdziękiem pokazuje coś z Karłowicza, Czajkowskiego i wspomnianego już Straussa. W części pierwszej II Symfonii trafia w sedno, niemal dosłownie odczytując wskaz贸wki kompozytora: jest tu i Allegro, i moderato, i nade wszystko grazioso. Wariacje III (Scherzando) i IV (Tempo di gawotta) zachwycają wdziękiem, wręcz subtelnościami poczucia humoru. Fuga nie rozpala do czerwoności, ale za to słychać w niej wszystko; fascynuje przeto swą budową.
W ową konwencję liryczno-poetycką znakomicie wpisuje się Louis Lortie. Na początku Symfonii koncertującej nie dostrzeżemy zawadiackiego uśmiechu, jakim częstował słuchacza Artur Rubinstein, ale otoczy nas mgiełka melancholii, więcej tu będzie odwołań do francuskich barw Ravela niż ekstrawagancji Gershwinowskich. Za to w finale nie zabraknie rytm贸w mazurowych i tak potrzebnej w tej części dziarskiej, skrzącej się wirtuozerii, wyrażanej nie pośpiechem, lecz godną uznania precyzją rytm贸w, a także bardzo przemyślanym łączeniem fraz w zdania, tych zaś w cząstki rozleglejsze.
Jeśli na biegunach uszeregowania licznych interpretacji tego utworu postawimy swingującą wersję Rubinsteina z Alfredem Wallensteinem (dostępne na CD wytw贸rni BMG) i bardzo dramatyczne ujęcie Jana Krzysztofa Broi z Antonim Witem (Naxos 2011), nagranie Lortiego i Gardnera znajdzie się akurat pośrodku. Co wcale nie oznacza, że jest to granie przeciętne. Broń Boże - to wersja szlachetna i piękna, kt贸ra zasługuje na uważne wsłuchanie się we wszystkie jej szczeg贸ły. Jak wszystko, co zamieszczono na tej płycie, wydanej dzięki dofinansowaniu Instytutu Adama Mickiewicza (program "Polska Music").


SZYMANOWSKI
Uwertura koncertowa op. 12, IV Symfonia koncertująca op. 60, II Symfonia op. 19
Louis Lortie fortepian, BBC Symphony Orchestra, dyr. Edward Gardner
Chandos CHSA 5115 (2013, SACD)

KACPER MIKLASZEWSKI

ROK LVII • NR 18 • 1 WRZEŚNIA 2013

Mysz w Ruchu


ROK LVII • NR 18 • 1 WRZEŚNIA 2013


2013r - Terminarz nadsy砤nia materia丑w


Biblioteka narodowa
Oficjalna witryna banku PKO BP

  Wstecz  Do g髍y  Napisz do nas  DrukujSkomentuj

© 2006-2009 Biblioteka Narodowa