Muzyka wsp蟪czesna
Relacje
Opera
Historia
P硑ty
Archiwum Artyku硑 Ksią縦i P硑ty Autorzy Koncerty Prenumerata Reklamy i Og硂szenia Forum Kontakt
Relacje  Opracowania i konteksty

13. Festiwal "Ogrody Muzyczne" w Warszawie, 30 czerwca - 28 lipca

Festiwal "Ogrody Muzyczne" nie ma - jak się wydaje - ambicji kreowania nowych projekt贸w artystycznych. W jego formułę wpisane są raczej powt贸rki najciekawszych wydarzeń ze scen muzycznych świata, także Polski, a ważnym atrybutem - ekran, za kt贸rego pośrednictwem można oglądać "superprodukcje" operowe i baletowe, koncerty i filmy. Tym razem znalazła się wśr贸d nich także opera Lokis Broniusa Kutavičiusa w wykonaniu Litewskiej Opery i Baletu oraz solist贸w pod dyrekcją Martynasa Staskusa w realizacji z 2002 roku. Wątek litewski w ramach Festiwalu związany był z objęciem przez ten kraj prezydencji w Unii Euro-
pejskiej.
Festiwal otworzył koncert, na kt贸rym zabrzmiały Poème 脡lectrique op. 16 Vytautasa Bacevičiusa, Morze Mikołajusa Konstantinusa Čiurlionisa oraz Muzyka na smyczki, trąbki i perkusję Grażyny Bacewicz i Tryptyk śląski na sopran i orkiestrę Witolda Lutosławskiego - w wykonaniu Marty Boberskiej i Sinfonii Iuventus pod dyrekcją Moniki Wolińskiej. W Warszawie wystąpił ponadto litewski ch贸r kameralny Aidija oraz Orkiestra Kameralna św. Krzysztofa, odbył się też recital fortepianowy Lukasa Geniu職asa (24 Preludia Rachmaninowa) i koncert-instalacja Sandglasses Justė Janulytė (ten wyreżyserowany przez Lukę Scarzellę według scenariusza kompozytorki performans muzyczny pokazany był dwa lata temu na "Warszawskiej Jesieni").
Nie zabrakło koncert贸w z cyklu "Passage", poświęconego muzyce nowej, z racji jubileuszu opatrzonego w tym roku podtytułem "Koncerty Passage - Monsieur Lutosławski". Zabrzmiała muzyka polskiego klasyka XX wieku w bliskich jej kontekstach i opracowaniach. Cykl otworzył występ Andrzeja Bauera z Koncertem wiolonczelowym Lutosławskiego, kt贸rego warstwę orkiestrową zastąpiły dźwięki elektroniczne w opracowaniu i wykonaniu Cezarego Duchnowskiego oraz dwa fortepiany i perkusja, na kt贸rych zagrał zesp贸ł Kwadrofonik (Emilia Sitarz, Bartłomiej Wąsik, Magdalena Kordylasińska, Miłosz Pękala). Opracowanie to, przedstawiane już na innych koncertach, nie ujmuje dziełu Lutosławskiego niczego, wręcz dodaje świeżości, uwypukla jego strukturę i harmonię.
W przypadku Wariacji na temat Paganiniego w opracowaniu Marty Ptaszyńskiej, wykonanych przez Kwadrofonik, miało się odwrotne wrażenie. Utw贸r Lutosławskiego, sam w sobie niezwykle błyskotliwy, z dodanymi brzmieniami marimby i innych delikatnych instrument贸w perkusyjnych jest jak polukrowany. Widocznie "lukier" mu tak bardzo jednak nie szkodzi, skoro jest w tej wersji wykonywany między innymi przez polski zesp贸ł, w kt贸rego interpretacji niezwykle świeżo i błyskotliwie zabrzmiała tego wieczoru jeszcze Sonata na dwa fortepiany i perkusję B茅li Bart贸ka.
Kolejny koncert cyklu obejmował utwory wykorzystujące motywy polskiej muzyki ludowej, w tym Małą suitę oraz ich ludowe źr贸dła w opracowaniu na niezwykły skład instrument贸w, takich jak suka biłgorajska, fidel płocka, a także gitara, akordeon, flet, fujarki, wspak (wsp贸łczesna wersja wiolonczeli i bas贸w w jednym), skrzypce diabelskie oraz drumla. Wykonali je: autorka opracowań Maria Pomianowska z zespołem Lutosłowianie (Katarzyna Kamer, Paweł Betley, Bart Pałyga, Hubert Giziewski, Dima Gorelik), dodając fantazyjne i pełne humoru improwizacje, kt贸re doskonale korespondowały z muzyką Lutosławskiego, a całość brzmiała żywo i atrakcyjnie.
Kolejne oblicze Monsieur Lutosławskiego odkryły jego utwory inspirowane literaturą dla dzieci. Oczarować mogły impresyjne Chantefleurs et Chantefables w interpretacji Olgi i Natalii Pasiecznik (opracowanie Eugeniusza Knapika na głos i fortepian), przede wszystkim zaś pieśni do tekst贸w Juliana Tuwima - Sp贸źniony słowik i O Panu Tralalińskim. Idealnym kontekstem dla tych małych arcydzieł okazały się wyrafinowanie lapidarne Rymy dziecięce Karola Szymanowskiego.
Ostatni koncert "Passage" wypełniły kompozycje na skrzypce i fortepian. Z utwor贸w Lutosławskiego zabrzmiały jednak tylko wczesne Recitativo e Arioso oraz Subito. Krzysztof Jakowicz, kt贸remu przy fortepianie towarzyszył Robert Morawski, wycofał się z zapowiedzianego w programie wykonania Partity, zamiast tego mnożąc anegdoty na temat swej znajomości z kompozytorem. W ten spos贸b na koncercie poświęconym muzyce Lutosławskiego był czas i miejsce na wykonanie obszernej Sonaty h-moll Bacha, skądinąd mało przekonujące, a także Sonaty Debussy'ego, nie zabrakło też Tzigane. Rapsodie de concert Ravela, a jeden z najistotniejszych dla tw贸rczości polskiego kompozytora utw贸r pominięto. Szkoda.
Słuchaczom, kt贸rzy poczuli niedosyt, pozostało pocieszyć się ciekawą wystawą poświęconą życiu i tw贸rczości Lutosławskiego, przygotowaną w festiwalowym namiocie na dziedzińcu Zamku Kr贸lewskiego, gdzie odbywały się koncerty "Ogrod贸w" (parę miesięcy przedtem pokazaną w Filharmonii Narodowej). Wystawa i anegdoty nie zastąpią jednak muzyki, kt贸rą w przypadku Witolda Lutosławskiego można, a nawet trzeba powtarzać, bez obaw, że się znudzi.
EWA CICHOŃ

ROK LVII • NR 18 • 1 WRZEŚNIA 2013

Mysz w Ruchu


ROK LVII • NR 18 • 1 WRZEŚNIA 2013


2013r - Terminarz nadsy砤nia materia丑w


Biblioteka narodowa
Oficjalna witryna banku PKO BP

  Wstecz  Do g髍y  Napisz do nas  DrukujSkomentuj

© 2006-2009 Biblioteka Narodowa