Muzyka wsp蟪czesna
Relacje
Opera
Historia
P硑ty
Archiwum Artyku硑 Ksią縦i P硑ty Autorzy Koncerty Prenumerata Reklamy i Og硂szenia Forum Kontakt
P硑ty  VIVALDI

Richard Galliano, włosko-francuski akordeonista i kompozytor, zn贸w udowadnia, że mowa dźwięk贸w jest sztuką uniwersalną, dla kt贸rej nie ma rzeczy niemożliwych. W najnowszym albumie sięga, nie po raz pierwszy, do baroku. Po sukcesie, jaki odniosła płyta z muzyką Jana Sebastiana Bacha, teraz przyszła kolej na Antonia Vivaldiego i dzieło jego życia - Cztery pory roku.
Galliano proponuje własne opracowanie utworu. Towarzyszy mu zaledwie pięciu instrumentalist贸w, a mimo to brzmienie zespołu jest nasycone i, kiedy trzeba, intensywne. W uzyskaniu go pomaga precyzyjna artykulacja smyczk贸w, ale także akustyka wnętrza paryskiego kościoła Notre-Dame-du-Liban, w kt贸rym dokonano nagrań. Dzięki kameralnej obsadzie aranżacja jest lekka i przejrzysta, a zapis nutowy okazuje się jakby bogatszy w detale.
Cztery pory roku w ujęciu Galliano zachowały sw贸j niepowtarzalny, zmysłowy charakter i specyficzny smak. To zatem wciąż te same kompozycje, choć nie do końca - o ile w oryginalnej wersji brzmienie koncertujących skrzypiec wtapia się w tutti orkiestry, pozostając "w ukryciu", o tyle brzmienie akordeonu daje się słyszeć przez cały czas, mimo że w odcinkach tutti nie jest tak wyraziste, jak można by się tego spodziewać.
W ciągu ostatniego ćwierćwiecza zespoły specjalizujące się w wykonawstwie muzyki dawnej wypracowały nowe standardy i - przynajmniej jeśli chodzi o Cztery pory roku Vivaldiego - przyzwyczaiły nas do surowego brzmienia oraz skontrastowanej ekspresji. To, co jeszcze niedawno było "rewolucyjne", dziś jest już kanoniczne. Do tego stopnia, że interpretacje sprzed trzydziestu, czterdziestu lat mogą wydać się nienaturalne. Galliano szuka kompromisu - jego wykonanie to połączenie włoskiej spontaniczności z francuską finezją i słodyczą. Do tego soczysto-szkliste brzmienie akordeonu, kt贸re kojarzy się z klimatem paryskich kawiarenek.
Wykonanie jest świeże i żywe, miejscami poetyckie, a nawet sielankowe. Najbardziej podoba mi się zestawienie przeciwstawnych barw: jasnego i przenikliwego (czasem nosowego) dźwięku akordeonu z matowym brzmieniem instrument贸w smyczkowych, o głębokim dolnym rejestrze. Całość odznacza się delikatnością, śpiewnością i naturalnością. Tyle, że tej ostatniej cechy brakuje interpretacji pierwszych takt贸w Zimy - Galliano i jego koledzy w spos贸b dosłowny potraktowali odniesienia programowe, dodając w tle dziwny, niepokojący dźwięk przypominający szum wiatru.
Płyta jest kr贸tka (niepełne 48 min.), ale wnosi do fonografii nową jakość, warto więc polecić ją nie tylko miłośnikom muzyki dawnej.

VIVALDI
Cztery pory roku opr. na akordeon i kwintet smyczkowy, aranżacje arii z oper Arsilda, regina di Ponto RV 700 i Il Giustino RV 717
Richard Galliano akordeon, Jean-Marc Phillips-Varjab茅dian, S茅bastien Surel skrzypce, Jean-Marc Apap alt贸wka, Eric Levionnois wiolonczela, St茅phane Logerot kontrabas
DG 4810350 (2013)
MACIEJ CHIŻYŃSKI (Res Musica)

ROK LVII • NR 19 • 15 WRZEŚNIA 2013

Mysz w Ruchu


ROK LVII • NR 19 • 15 WRZEŚNIA 2013


2013r - Terminarz nadsy砤nia materia丑w


Biblioteka narodowa
Oficjalna witryna banku PKO BP

  Wstecz  Do g髍y  Napisz do nas  DrukujSkomentuj

© 2006-2009 Biblioteka Narodowa