Muzyka wsp蟪czesna
Relacje
Opera
Historia
P硑ty
Archiwum Artyku硑 Ksią縦i P硑ty Autorzy Koncerty Prenumerata Reklamy i Og硂szenia Forum Kontakt
Opera  Walkiria wśr贸d papierowych głaz贸w

W Roku Wagnerowskim Pierścień wielokrotnie gościł na scenach europejskich i amerykańskich. Ale nie w Chinach, gdzie Tetralogię wystawiono do tej pory dwukrotnie. W roku 2006 w Teatrze Narodowym w Tajpej na Tajwanie wykonano Walkirię w wersji koncertowej, w tym sezonie po raz pierwszy pokazano ją w wersji scenicznej.
Pisałem już w "Ruchu Muzycznym" o bujnym życiu muzycznym na Tajwanie (wyspie trzysta razy mniejszej od Chin kontynentalnych) - jako o jednym z element贸w rozwoju kulturalnego, jaki towarzyszy wzrostowi gospodarczemu kraju. Ważnym tego przejawem było wzniesienie w roku 1987 nowego teatru operowego i sali koncertowej, zaprojektowanych w stylu dawnych pałac贸w chińskich. Oba budynki, mieszczące się w samym centrum Tajpej, tuż obok wielkiego mauzoleum Czang Kaj-szeka, stały się wkr贸tce tłumnie odwiedzanymi atrakcjami turystycznymi.
Premiera Walkirii to kolejne świadectwo ogromnego zainteresowania europejską muzyką klasyczną, zwłaszcza wśr贸d młodej publiczności, kt贸ra nagradza wykonania symfonii Mahlera i Brucknera żywiołowymi owacjami.
Przedstawienia operowe na Tajwanie są nadal rzadkością: Teatr w Tajpej wystawia zaledwie jeden tytuł rocznie, na koniec sezonu koncertowego - w ubiegłym roku była to Madame Butterfly, w przyszłym będzie Salome.
O tym, jak bardzo oczekiwano premiery Walkirii, świadczą setki e-maili od widz贸w zawiedzionych odwołaniem jednego z przedstawień z powodu tajfunu, jaki nawiedził wyspę, oraz głosy zachwytu szczęściarzy, kt贸rym udało się dostać bilety na pozostałe spektakle.
Koneser贸w z Europy, nawykłych do wyrafinowanych pomysł贸w Clausa Gutha i Guya Cassiersa, reżyseria weterana Hansa-Petera Lehmanna (w latach sześćdziesiątych asystenta Wielanda i Wolfganga Wagner贸w w Bayreuth) na pewno nie zachwyciłaby oryginalnością. Jest przewidywalna, trzymająca się niewolniczo didaskali贸w, zdominowana przez narrację libretta. Uwypukliły to jeszcze kostiumy Tsai Hsiu-chin (co o tyle dziwne, że studiowała ona w Grazu i długo wsp贸łpracowała z teatrami niemieckimi). W czasie preludium orkiestrowego Wotan wymachiwał wł贸cznią na tle układ贸w choreograficznych, w kt贸rych wojownicy kładli się trupem pośr贸d dym贸w i rozbłysk贸w światła. Dom Hundinga urządzono w stylu biedermeierowskim, wnętrze, w kt贸rym Wotan rozmawia z Fryką, wyglądało jak pałac kr贸lewski z wielkimi kolumnami, biurkiem zarzuconym papierami i fotelem. Trzeci akt rozpoczął się widokiem trup贸w spiętrzonych wśr贸d skał z papier-mach茅, błyskawic i przesuwających się obłok贸w. Gest sceniczny był r贸wnie stereotypowy (wojownicze pozy Brunhildy, "zaczepne" gesty Hundinga). Zabiegi mimiczne Zyglindy wypadły wręcz groteskowo (zwłaszcza gdy wskazywała na miecz tkwiący w pniu drzewa).
Dobre wrażenie wywołała obsada wokalna, złożona w większości ze śpiewak贸w "importowanych": szwedzki bas Anders Lorentzon o nienagannej emisji był przekonującym Wotanem, debiut Irmgard Vilsmaier w roli Brunhildy zakończył się pełnym sukcesem, młody bas Andreas H枚rl (uczeń Kurta Molla) zaimponował pięknym głosem, gorzej jednak się sprawił pod względem postaciowym. Wolfgang Schwaninger (Zygmunt), tenor bardziej liryczny niż dramatyczny, wypadł niezbyt wiarygodnie, także ze względu na śmieszną perukę.
Znakomicie spisali się śpiewacy tajwańscy: Chen Mei-lin jako pełna emocji Zyglinda, wyrazista w partii Fryki Weng Jo-pei jako Fryka oraz osiem Walkirii, wśr贸d kt贸rych wyr贸żniały się zwłaszcza Ling-Hui Lin (Gerhilde) i Juliana Chang (Schwertleite). Shao-Chia L眉 na czele orkiestry o podw贸jnej nazwie (Filharmonia Tajwanu dla Tajwańczyk贸w i National Symphony Orchestra na użytek zagranicznych wojaży) pokazał świetną znajomość muzyki Wagnera. Jego interpretacja obfitowała w nasycone brzmienia, wyraźne kontrasty i pełne patosu kulminacje, kt贸re wzbudziły prawdziwy zachwyt audytorium.



Richard Wagner Walkiria. Kierownictwo muzyczne: Shao-Chia L眉, reżyseria: Hans-Peter Lehmann, scenografia: Tsai Hsiu-chin. Premiera w Teatrze Narodowym w Tajpej, 10 lipca 2013.

GIANLUIGI MATTIETTI (tłum. Krzysztof Kwiatkowski)

ROK LVII • NR 19 • 15 WRZEŚNIA 2013

Mysz w Ruchu


ROK LVII • NR 19 • 15 WRZEŚNIA 2013


2013r - Terminarz nadsy砤nia materia丑w


Biblioteka narodowa
Oficjalna witryna banku PKO BP

  Wstecz  Do g髍y  Napisz do nas  DrukujSkomentuj

© 2006-2009 Biblioteka Narodowa